Blog 
Met deze korte berichtjes wil ik u graag deelgenoot maken van allerlei zaken die ik meemaak op dialectgebied, of die betrekking hebben op deze website.
Hennie de Groot
Wit.by Hennie Groot - 09:06 on 28 June 2012
Janus en Toon, da waare twie bruurs. En ze waare al oover de zèstig. Ze schìlde mekarre mar 'n par jaor, mar toch laage ze mekarre nie. Nee, da waar nòit gewìst, ginne echte ruzie, gewoewn, ha Toon gezeed, we he'n mekarre niks te vurtèlle, hij leeft z'n leeve mar en ik de mènne. En Janus von 't zu wel goewd. Ze zeeje mekaare wel 'nen goeiendag as mekarre teege kwaame, gonge toch wel op hunne verjaordag 'n tas koffie vatte en 'n borreltje, mar daor hield 't mee op. En nou vonne de vrouwe en de keinder van hun da 't mar 's afgeloewpe moes zèn, gewoewn, net as gewoewn femielie mee mekarre umgaon, 's bè mekarre binneloewpe, zu mar op 'nen wèrrekendagse-aovend. En nou ha'n de keinder 'nen aovend gerìggeld bè d'n Gaauwe Bal. 't Waar in Jannuwaarie en kaauw dè-t-'t waar. En daor zaate ze dan saome an 'n tuffelke bè Hemke van Grootel in d'n Gaauwe Bal. Ja, ze ha'n goeien buurt en viete de nòddige borreltjes sneevel. Ze ha'n hul gezellig. Tot de tèd kwaam da's ze naor hois moese gaon. Ze liepe saome weg oit 't kuffee, Janus aon de ìnne kaant van de hògstraot en Toon aon d'n andere kaant. Ze riepe nog wa teege mekaare, van 't waar gezellig en zu, toen 't begos te snùwwe en flink ok. Toen riep Janus, Da's laang geleeje hè Toon, dè-t-'t zu wit waar tusse ons.
Add your comment Please note that whenever you submit something which may be publicly shown on a website you should take care not to make any statements which could be considered defamatory to any person or organisation. |
