De Opwettense Wolvenkapel

 

In Opwette, da,s midde in ´t Brabantse land
Daor ston  ´n klein kepèlleke neve de kant
Mi de bedoeling da de reiziger d´r bidde zou
Mar d´r zaat ok wel´s iemes die alleen mar ruste wou
Ja, d´r zaat ok wel´s iemes die alleen mar ruste wou

En daorneffe zaagde, as ge ´r langs kwaamt gekuîrd
In de wei soms ´n schaop, keurig netjes angetuîrd
En as ge iemus waart die daor hil veul gingt kuîre
Zaagde af en toe d´n boer ´t schaop vertuîre
Zaagde af en toe d´n boer ´t schaop vertuîre

´t Waar ´n schon gezicht, da schaop daor in de wei
En d´r kwame overdag ok hil wa reizigers vurbei
Mar ´s-aoves kwame soms, de wolve uit ´t bos
En as die oe daor viete, nou, dan waarde wel de klos
Ja as die oe daor viete, nou, dan waarde wel de klos

En jawel, daor op ´nen aovond kwaam ´ne wolf en zaag ´t schaop
Hij daocht, nou hek´t hendig, want die vat ik in zunne slaop
Mar ´t schaop hat´m gezien en wa waar ´t geval
Hij verschoot zo dat´iër uitneijde, mi touw en tuîr en al
Hij verschoot zo dat´iër uitneijde, mi touw en tuîr en al

De deur van de kepèl ston ope, dus hij daocht, ik spring
Naor binne in den hoop da de wolf ´m daor nie ving
Hij trok wa stuultjes um mi z´nen tuîr an z´n touw
En hij bleef mar hope da de wolf ´m daor nie vange zou
Ja hij bleef mar hope da de wolf ´m daor nie vange zou

Mar de wolf die ha de lucht en vlóóg eraachteran
En ons arm schaop da waar er wis en zeker angegaon
Mar hij vluchte wir naor buite en zo redde´nie z´n vel
Want z´n touw en tuîr bleef haoke, an de deur van de kepèl
Ja z´n touw en tuîr bleef haoke, an de deur van de kepèl

De wolf zaat dus gevange in´t kerkske van Opwette
En de boere makte ´s-mèrreges mi d´r rieke korte mette
En ´t kepèlleke veranderde van naom, da snapte wel
Da hiette vort, de Opwettense wolve kepèl
Da hiette vort, de Opwettense wolve kepèl