't Brabants Ketierke.

Lied van Noud Bongers, Lith.

't Brabants ketierke
'n afspraak èrs in Brabant?
Blef dan rustig en wor nie kwaod.
Brabant hè z'n ketierke,
ze komme overal te laot.
D'n tijd die stond 'r efkes stil,
lang gelèje bè d'n Battevier.
Seindsdien hebbe ze durren ège tijd,
't schilt nog altijd 'n ketier.

De lozzie wier nooit goed gezet,
dè ketierke hier dè bleft bestôn.
D'n Brabander, 'nen Bougondiër,
gin mieter kunde 'r van opòn.
Dè zit in d'n aard van 't beesje;
z'n ketierke dè bleft ie trouw.
Hij lèèft nog krèk ès z'n ouwers,
mì d'n tijd ziet ie 't nie zu naauw.

Refr.
Luste koffie of vast 'n bierke, we hen hier nog 't Brabants ketierke.
Ge wit wel; tedzat komt alt te laot.
mar 't waachte zedde zo wer vergète; de gezellighed, d'n drank en 't ète;
en altijd wer te laot staodde op straot.
't Ketierke dè is echt iets Brabants,
zuès de poffer en d'n balkenbreij.
't Zuije blèft gewoon z'n eige; dè ketierke gaot 'r noit opzeij.

D'r is unnen tijd van komme
en d'r is 'nen tijd van gòn
Mar ès gòn dan is gekomme,
bleft Brabant nog efkes stòn.
Te laot, dè is wè de klok slao,
op z'n minst, 'n dik ketier.
Brabant bleft lekker plèkke,
geniet en makt nog veul plezier.