Klabats nondejuu, blèt nouw!!!

(of: Waorum bè boerke van Grint vort de melkboer an hois kumt.)


’t Waar al ’n hul tèdje dreug, dees zommer en d’r groeide nie veul gras mìr in d’n bimd. Boerke van de Grint begos d’r èrreg mì in te zitte dèttie zonder eete zou valle vur de geit. Boerke van Grint, wònde saame mì z’n vrouw Dieneke in d’n bìmd in Gèssel, daor zo ongeveer waor nou ’t belastingketoewr stao. Ze wònde daor in ’n hul klèin boerderijke mì ’n stròije dèkske. Boerke ha afgeloewpe weinter nog graszòòije op  ’t dak geleed en daor stòn nou moi gruun gras op te groeie.
Daor zouw de geit nog ’n schòn maaltje an hebbe, rìddeneerde Boerke.
Hij viet ’n laang touw, bond daor ’n halleve steen aon en gòide die oover ’t dak van z’n boerderijke. An d’n aandere kant van ’t boerderijke moes Dieneke diejen halleve steen aonvatte en dan kos ze zu de geit omhòg trekke totda ie boove op ’t dak van ’t boerderijke waar, um zu ’t gras af te vreete.
Boerke zette de leer teege ’t dak, viet de geit op zunne nek en zette ’t bisje op ’t stròije dèkske. Mì ‘nen laange bònstaak duwde Boerke ’t geitje ’n bietje weiter dur, richting gras.
De geit waar nog goewd ‘nen halleve meeter van ’t gras vandaon, toen ie begos te blètte en gong ligge meej zun tong uit z’n bakkes. ‘Trekke’ riep Boerke, ‘hij isser al bekant, hij ken d’r gaauw genogt bè.
Wa Dieneke ok trok, de geit waar nie mir van z’n plats te krijge.
Onderhaand gong Boerke naor binne um ’t dubbellòps gewìr te haole, hij loste ’n dubbelschot op d’n geit z’n kont en riep; ‘Klabats nondejuu, blèt nouw!
’t Geitje schrok terdeege, blètte nog inne kir hul smartelek en toen higget niks mìr gezeed, want d’r gat waar te wèrrum geworre.
’t Dak van ’t boerderijke krìg ’t ok te wèrrum, want Boerke zag al gaauw dètter rook oit begos te komme en ’t boerderijke stòn gelijk in den brand.
Hij wou nog gaauw ’t geitje van ’t dak afhaole, mar daor krìg ie gin kans mir vur. Wel hattie nog ’n bietje geluk, want ’t touw waor Dieneke an ston te trekke brande al gaauw dur en toen die durgebrand waar, kwam ’t zwartgeblaokerd geitje van ’t dak afgerold.
’n Ketier latter waar d’n brandweer, mar die kos gin watter veine um ’t boerderijke te blusse en alles brande tot de grond toe af.
Boerke hì latter ’n nè
ij boerderijke gebùwd mi golfplaote as dakbedekking.
En Dieneke? Die wou gin geit mir hebbe en daorum kumt de melkboe
r nou twee kirre in de week aon hois mee melk in flesse.